بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - مهر / یک مطالعه جدید در مقیاس بزرگ نشان داد که افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ که داروهای GLP-۱ مصرف می‌کنند، ممکن است در معرض خطر بیشتر ریزش مو باشند.
این تحقیق، خطر آلوپسی، نوعی ریزش مو، را در بین بزرگسالانی که برای درمان دیابت از داروهای GLP-۱، مهارکننده‌های SGLT-۲ یا مهارکننده‌های DPP-۴ استفاده می‌کردند، مقایسه کرد.
در حالی که محققان اظهار می‌کنند که خطر مطلق ریزش مو با داروهای GLP-۱ کم است، درک پتانسیل آلوپسی ممکن است به تصمیم‌گیری‌های درمانی در بین بیماران کمک کند.
مصرف GLP-۱ در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ با افزایش خطر آلوپسی بدون اسکار ثبت‌شده بالینی، نوعی ریزش مو که به طور دائم به فولیکول‌های مو آسیب نمی‌رساند، مرتبط بود.
محققان داده‌های پرونده الکترونیکی سلامت را از سیستم بهداشت دانشگاه پنسیلوانیا بین ژانویه ۲۰۱۹ تا سپتامبر ۲۰۲۴ بررسی کردند.
آنها مشاهده کردند در مقایسه با بزرگسالانی که مهارکننده‌های SGLT-۲ مصرف می‌کنند، افرادی که برای درمان دیابت از داروی GLP-۱ استفاده می‌کنند، ۳۷ درصد بیشتر احتمال دارد که دچار ریزش مو شوند.
مصرف‌کنندگان GLP-۱ همچنین در مقایسه با افرادی که دیابت خود را با مهارکننده‌های DPP-۴ درمان می‌کردند، ۶۸ درصد خطر ریزش مو داشتند.
این یافته‌ها نشان می‌دهد که GLP-۱ها با خطر ریزش مو بیشتری نسبت به دو درمان جایگزین دیابت مرتبط هستند، اما خطر ریزش مو در افرادی که GLP-۱ها را برای اهداف غیر دیابتی مصرف می‌کنند، مشخص نبود.
دکتر میر علی، جراح چاقی، متخصص طب چاقی و مدیر پزشکی مرکز کاهش وزن جراحی، گفت: «یافته‌های مربوط به افزایش خطر ریزش مو در این دارو قابل توجه است، اگرچه با توجه به اینکه کاهش وزن قابل توجه به هر وسیله‌ای می‌تواند منجر به ریزش مو شود، کاملاً تعجب‌آور نیست.»
علی افزود: «این دارو به عنوان یک کاتالیزور برای کاهش وزن عمل می‌کند، اما استرس فیزیولوژیکی و تغییرات هورمونی ناشی از آن اغلب محرک مستقیم تلوژن افلوویوم هستند.»
به گفته محققان، برخی از افرادی که داروهای GLP-۱ مصرف می‌کنند ممکن است دچار کمبودهای تغذیه‌ای خاصی شوند که می‌تواند بر رشد مو تأثیر بگذارد. نویسندگان این مطالعه اظهار داشتند که کمبود موارد زیر ممکن است در ریزش مو نقش داشته باشد:
- بیوتین
- آهن
- روی (زینک)
عوامل دیگری که ممکن است در ریزش مو در افرادی که داروهای GLP-۱ مصرف می‌کنند، نقش داشته باشند، شامل تغییرات در عملکرد تیروئید و تغییر در جذب داروهای خوراکی، مانند داروهای هورمون تیروئید یا هورمون جنسی، به دلیل تأخیر در تخلیه معده است.
در حالی که خطر مطلق ریزش مو با داروهای GLP-۱ کم است، لازم است افراد از این احتمال آگاه باشند تا بتوانند مزایای درمان را در مقابل خطرات آن بسنجند و در مورد برنامه درمانی خود تصمیم آگاهانه‌ای بگیرند.